HDR uitgelegd: HDR10, HDR10+ en Dolby Vision, wat is het verschil?

Wat is HDR eigenlijk?

HDR staat voor High Dynamic Range: een groter bereik tussen de lichtste en donkerste delen van het beeld. Zonder HDR ogen lichte delen al snel flets en donkere delen te donker of dichtgeslibd. Met HDR zie je in beide uitersten meer detail, en zijn kleuren over het algemeen levendiger.

HDR10: de meest verspreide, open standaard

HDR10 is het eerste en meest gebruikte HDR-formaat, en is een open standaard zonder licentiekosten, en daarom zit het in vrijwel elke HDR-tv. HDR10 werkt met "statische metadata": de helderheids- en kleurinstellingen worden één keer voor de hele film of serie bepaald, niet per scène.

HDR10+ en Dolby Vision: dynamische metadata

HDR10+ en Dolby Vision zijn allebei verbeteringen op HDR10, die "dynamische metadata" gebruiken: de helderheid en kleur worden per scène (soms zelfs per beeld) aangepast, wat een preciezer resultaat geeft. Dolby Vision gaat het verst: het ondersteunt tot 12-bits kleurdiepte en een piekhelderheid tot 10.000 nits, tegenover 10-bits en 1.000 nits bij HDR10. Dolby Vision vereist wel een licentie en vergoeding aan Dolby, terwijl HDR10+ (net als HDR10) een open standaard is.

Wat je in de winkel werkelijk tegenkomt

We keken naar de HDR-ondersteuning van alle televisies in onze catalogus. Bij 797 van de 885 modellen staat vermeld welke formaten ze aankunnen. Dit is de verdeling over die 797:

Een kanttekening bij die cijfers: HDR10 is de basis die elke HDR-tv aankan, ook als de specificatie hem niet apart noemt. Een toestel met Dolby Vision doet dus altijd óók HDR10. De rij "alleen basis-HDR10" betekent dat er niets bovenop zit.

Wat opvalt is de prijs. Dolby Vision zit op een middenprijs van €1049, ruim €200 boven de andere twee groepen. Dat komt niet doordat de licentie zoveel kost, maar doordat fabrikanten het vooral in hun duurdere lijnen stoppen.

Het is vooral een merkkwestie

Dit is het cijfer waar het echt om draait. Dit is per merk het aandeel modellen met Dolby Vision:

Nul. Niet weinig, maar nul, bij alle 203 Samsung-modellen die we bekeken. Dat is geen toeval of een gat in onze gegevens: Samsung heeft er bewust voor gekozen Dolby Vision niet te ondersteunen en zet in plaats daarvan in op HDR10+, een open standaard die Samsung zelf mede heeft ontwikkeld en waar dus geen licentiegeld voor naar Dolby gaat.

Voor jou als koper betekent dat iets heel concreets. Wil je Dolby Vision, dan valt Samsung volledig af, ongeacht je budget. En andersom: koop je een Samsung, dan krijg je HDR10+ in plaats van Dolby Vision, en dat is voor de meeste kijkers geen ramp maar wel iets om te weten.

Meer betalen levert niet vanzelf Dolby Vision op

Tot €1200 stijgt de kans netjes mee met de prijs, maar daarboven zakt hij weer iets. Dat is geen meetfout: in het segment boven €1200 is Samsung met 31% van de modellen het grootste merk, en die doen allemaal geen Dolby Vision. Je kunt dus €2000 uitgeven aan een uitstekende televisie en toch geen Dolby Vision krijgen.

Hoeveel maakt het in de praktijk uit?

Minder dan de doos suggereert. Het verschil tussen HDR10 en de dynamische formaten is zichtbaar, maar vooral in scènes met grote contrasten en op een tv die helder genoeg is om dat verschil te laten zien. Op een instaptoestel van €300 heb je er weinig aan, want daar is de piekhelderheid de beperkende factor, niet de metadata.

Belangrijker is dat het formaat ook in de bron moet zitten. Netflix, Disney+ en Apple TV leveren Dolby Vision, Prime Video werkt met beide, en YouTube gebruikt vooral HDR10 en HLG. Kijk je vooral via een streamingdienst die Dolby Vision aanbiedt, dan is het een reëel pluspunt. Kijk je vooral gewone televisie, dan merk je er niets van, want uitzendingen gebruiken HLG en dat zit in 73,5% van de toestellen.

Onze keuzehulp houdt per tv bij welke HDR-formaten er daadwerkelijk in zitten, zodat je niet zelf per model hoeft na te zoeken wat er achter het woord HDR op de doos schuilgaat.